Μανδύας α ορατότητας για την Γή!!!!

Αστρονόμοι προτείνουν την θωράκιση της Γής με ένα τείχος πανίσχυρων LASER τα οποία θα έκαναν την Γή αόρατη σε επιθετικούς εξωγήινους!!

Επιστημονική δημοσίευση από ερευνητές του Παν/μιου της Columbia στο περιοδικό  Monthly Notices of the Royal Astronomical Society  έρχεται να εξάψει την φαντασία μας και την σκέψη μας στο θέμα της απειλής του πλανήτη μας από εξωγήινους πολιτισμούς.

Σύμφωνα με την δημοσίευση ένας εξωγήινος πολιτισμός μπορεί να εντοπίσει τον πλανήτη μας, μέσω της μεθόδου "transit", πρακτικά βλέποντας της περιοδικές αυξομοιώσεις του φωτός ενός άστρου όταν ο πλανήτης βρίσκεται μεταξύ άστρου και σημείου παρατήρησης. Αυτή την μεθοδολογία χρησιμοποιούμε και εμείς οι άνθρωποι για να βρούμε πλανήτες σε άλλα ηλιακά συστήματα. 

Οι ερευνητές προτείνουν, ισχυρά LASER να καλύπτουν την Γή ώστε να μην γίνεται αντιληπτή η μείωση φωτός του μητρικού μας άστρου του Ήλιου.

Θα χρειαστούμε 3 διαφορετικά συστήματα LASER, το πρώτο θα αποτελείται από ένα πανίσχυρο LASER ισχύος 30 MW (megawatt), το οποίο θα ενεργοποιείται 10 ώρες τον χρόνο , και θα καλύπτει το φώς στο ορατό για εμάς φάσμα!

Δεν φτάνει όμως αυτό, κάπως θα πρέπει να κρυφτεί η υπεριώδης και υπέρυθρη ακτινοβολία!

Με το δεύτερο σύστημα LASER από πολλαπλές μικρές πηγές , συνολικής ισχύως 250 ΜW θα μπλοκάρονται και αυτές οι ακτινοβολίες.

Τέλος, ένα τρίτο σύστημα LASER θα μπορούσε να κρύψει οποιοδήποτε σημάδι ζωής στον πλανήτη μας, (οξυγόνο, άζωτο κλπ) χρησιμοποιώντας πολωμένο LASER ισχύος 160 ΚW.!!!

Ο εφιάλτης του GPS

Αρκετές εταιρείες σε παγκόσμιο επίπεδο, είχαν για πολλές ώρες προβλήματα στα συστήματά τους λόγω ενός λάθους στην μετάδοση χρόνου από 15 δορυφόρους GPS, σύμφωνα με την εταιρεία παρακολούθησης Chronos.

Η εταιρεία παρατήρησε προβλήματα την προηγούμενη εβδομάδα και συγκεκριμένα ορισμένα συστήματα GPS είχαν σφάλμα 13 μικροδευτερόλεπτα.

Μια τέτοια διαφορά όσο και εαν μας φαίνεται εμάς, αμελητέα για τα συστήματα επικοινωνιών είναι σοβαρή και αρκετοί πελάτες της συγκεκριμένης εταιρείας (Chronos) αντιμετώπισαν προβλήματα για 12 ώρες των σφαλμάτων του συστήματος.

Η τέλεια ηλιακή καταιγίδα

Το πρωί της 1ης Σεπτεμβρίου του 1859, ερασιτέχνης αστρονόμος Richard Carrington ανέβηκε στο ιδιωτικό παρατηρητήριο του, στο κτήμα του έξω από το Λονδίνο. Μόλις άνοιξε το κλείστρο του θόλου για να αντικρίσει μπλε ουρανό, σημάδεψε το τηλεσκόπιο του προς τον ήλιο και άρχισε να σχεδιάζει ένα σύμπλεγμα με τεράστια σκοτεινά σημεία "φακίδες" επιφάνειά του. Ξαφνικά, ο Carrington εντόπισε κάτι που το περιγράφει ως «δύο τμήματα με έντονο λευκό φως" να εκρήγνυνται από τα σκοτεινά σημεία. Πέντε λεπτά αργότερα οι πύρινες σφαίρες εξαφανίστηκαν, αλλά μέσα σε λίγες ώρες ο αντίκτυπος τους έγινε αισθητός σε όλη την υδρόγειο.

Αστροναύτης σε μαύρη τρύπα!!!

Τι θα γινόταν εάν ένας αστροναύτης έπεφτε μέσα σε μια μαύρη τρύπα; Σενάριο επιστημονικής φαντασίας αλλά ταυτόχρονα και ένα πείραμα σκέψης των επιστημόνων. Κατά μια θεωρία ο αστροναύτης θα καταφέρει να περάσει τον ορίζοντα γεγονότων χωρίς να καταλάβει κάτι και μη γνωρίζοντας τι τον περιμένει, λίγο αργότερα όμως η βαρύτητα θα αρχίσει να τον έλκει προς το εσωτερικό της μαύρης τρύπας, θα επιμηκύνεται σαν «μακαρόνι» έως ότου τελικά θα συμπτυχτεί σε μια μοναδικότητα, στο υποθετικό κέντρο της μαύρης τρύπας, στον πυρήνα της με άπειρη πυκνότητα. 

Τι είναι η "Μαύρη Τρύπα";

'Όλοι μας κάποια στιγμή, ίσως στο σχολείο έχουμε ακούσει την λέξη "Μαύρη τρύπα". Τι είναι όμως αυτό; Θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε με όσο απλά λόγια γίνεται.

Μαύρη τρύπα θεωρούμε ότι είναι ένα μέρος στο διάστημα όπου η βαρύτητα είναι τόσο ισχυρή που ακόμα και το φως αδυνατεί να δραπετεύσει. Ο λόγος που η βαρύτητα σε αυτό το σημείο είναι τόσο ισχυρή οφείλεται στο γεγονός ότι τεράστιες ποσότητες ύλης έχουν "στριμωχθεί" σε ένα πολύ μικρό σημείο στο χώρο. 

Αυτό μπορεί να γίνει π.χ. όταν ένα άστρο πεθάνει. Επειδή, λοιπόν το φως δεν μπορεί να δραπετεύσει εμείς δεν μπορούμε να τις δούμε. Είναι αόρατες. Με τη χρήση ειδικών τηλεσκοπίων και ανιχνεύοντας την συμπεριφορά γειτονικών αστεριών, τα οποία συμπεριφέρονται πολύ διαφορετικά από άλλα άστρα.

Πόσο μεγάλες είναι;

Ασπίδες πλάσματος

Τα ταξίδια στο διάστημα σύντομα θα είναι στην καθημερινότητά μας, όπως είναι και τα αεροπορικά ταξίδια. Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα...

Το διάστημα δεν είναι κενό, είναι γεμάτο ακτινοβολία είτε από τον Ήλιο (Ηλιακές καταιγίδες) είτε εκτός του Ηλιακού μας συστήματος (κοσμική ακτινοβολία). Ένα διαστημικό σκάφος για να ταξιδέψει ακόμα και μέσα στο ηλιακό μας σύστημα θα πρέπει να είναι προστατευμένο από αυτού του τύπου τις ακτινοβολίες, σε αντίθετη περίπτωση οι αστροναύτες διατρέχουν θανάσιμο κίνδυνο.

Εδώ έρχεται μια επιστημονική ομάδα να προτείνει μια λύση. Επιστήμονες από το Rutherford Appleton Laboratory κατασκεύασαν σε εργαστήριο μια ασπίδα ενεργούς προστασίας από ιονισμένα σωματίδια (όπως είναι τα πρωτόνια που έρχονται από τον Ήλιο). 

Στην αρχική εικόνα του άρθρου φαίνεται η αρχή λειτουργίας αυτής της ασπίδας. Υψηλής ενέργειας ιόν (σωματίδιο από τον Ήλιο ηλεκτρικά φορτισμένο) έρχεται από αριστερά και αρχίζει να εκτρέπεται από το Ηλεκτρικό πεδίο ΕR (με τα κόκκινα βέλη). Το ηλεκτρικό πεδίο αυτό έχει ήδη δημιουργηθεί από το πλάσμα που έχει παγιδευθεί σε ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο που σχηματίζεται από το διαστημόπλοιο. 

Σύμφωνα με τους ερευνητές, το φυσικά συσσωρευμένο πλάσμα μπορεί να ενισχυθεί από την απελευθέρωση ήδη ιονισμένου αερίου από το σκάφος και μπορεί να το προστατέψει από εξαιρετικά ενεργά ηλεκτρικά φορτισμένα σωμάτια που έρχονται από τον Ήλιο. 

Πρακτικά, μια ασπίδα πλάσματος ικανή να προστατέψει το διαστημικό σκάφος από ηλιακές καταιγίδες. 

Είναι μια τεχνολογία, που σύντομα ελπίζουμε να την δούμε και στην πράξη, αλλοιώς δύσκολα θα πραγματοποιηθούν διαπλανητικά ταξίδια.

Πλάσμα η τέταρτη μορφή ύλης

Στα σχολικά μας χρόνια διδαχτήκαμε ότι η ύλη απαντάται σε τρείς μορφές: υγρή, στερεή και αέρια. Μόνο λίγοι από εμάς, οι οποίοι συνέχισαν τις σπουδές τους στο αντικείμενο της φυσικής, ανακάλυψαν ότι στην φύση υπάρχει και μια τέταρτη μορφή ύλης, με την οποία το σύμπαν είναι γεμάτο. Η τέταρτη αυτή μορφή ύλης ονομάζεται «πλάσμα». Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, αυτή η «άγνωστη» μορφή ύλης αποτελεί το 99% του γνωστού σύμπαντος. Μπορούμε να δούμε αυτόν τον τύπο ύλης στην καθημερινότητά μας, στους λαμπτήρες φθορισμού, στις τηλεοράσεις πλάσματος, σε μερικούς τύπους φλόγας, σε παιχνίδια όπως είναι οι «μπάλες πλάσματος» ακόμα και ο ζωοδότης Ήλιος, δεν είναι τίποτα άλλο από μια τεράστια σφαίρα καυτού πλάσματος.

Σε αντίθεση με τα αέρια το πλάσμα είναι καλός αγωγός του ηλεκτρισμού. Λόγω των ηλεκτρικά φορτισμένων σωματιδίων που το απαρτίζουν, το πλάσμα συμπεριφέρεται διαφορετικά από ένα αέριο, για παράδειγμα όταν εφαρμόζονται σε αυτό ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Έτσι ο όγκος και το σχήμα του καθορίζεται σημαντικά από εφαρμοζόμενα ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία (από τα οποία συνήθως και δημιουργείται).

Η παραγωγή πλάσματος με εφαρμογή ηλεκτρικού πεδίου έχει σημαντικές τεχνολογικές εφαρμογές, καθώς τεχνολογικές διεργασίες που μέχρι τώρα πραγματοποιούνταν με χρήση μη-ιονισμένων-αερίων σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες μπορούν πλέον να γίνονται με χρήση πλάσματος σε χαμηλότερες θερμοκρασίες. Το οικονομικό όφελος είναι προφανές, καθώς δαπανάται λιγότερη ενέργεια. Επίσης, διεργασίες ανέφικτες με χρήση αερίων γίνονται τεχνικά δυνατές με χρήση πλάσματος